Veda Kavgası
yer beyaz gök siyah usul çocuktu gün
rüzgar itekledi bir anda beni
aylardır söylenmiyordu atıp tutmalar
şeytan şikayetti yol oldu bana..
nasıl yuttum geveze aşıkların kinini
nasıl tükürülmez ilk gördüğümde
bir an sana bana yada başkasına
ezip geçmeyi dilemek gibi
can alıcı söz fısıldadı kuş
bi girdim bi çıktım öfkem öptü beni
tokatsız haykırışı attım yüzüne
öylesine cüce kalbi titredi birden
benimi yakacaksın sen güneş dedim
ona sordum hesabını dost ihanetin
haydi nasıl sarsacaksın emeğimi
bilenmemiş sarı sarı dişlerle
içini çıkardı koydu avuçlarıma
al dedi bak bu senin eserin
şeffafsın bak dedim artık ağla,
yalan yanlış hayatını bıçakla..
veda kavgasıdır dedim gözümle
yalnızlığı özlemiştim zaten sayende
sağım gider solum gelir umrumdamı hiç
haydi güle güle yapmacık sevinç...