Vedalar
Vedalar demeyin bana
İşte o an ağlamaya başlarım
Yüzünü son kez görüp de
Bir daha görememek kaygısı var ya
Hasretin en dibine iniyormuş insan.
Elini son kez tutup da
Bir daha tutamamak korkusu var ya
Ayrılığın en şiddetini çekiyormuş insan.
Yerin dibine girip çıkamama isteği
Arttıkça artıyor işte o an
Nasıl yapılsın ki vedalar ?
İzahı yok
Adresi yok
Şekli yok
Anca bizi şekilden şekile sokuyor
Geri gelmeye ihtimal bile vermiyor
Sıcak ortamı buz kesiyor
Kimine göre mecburi oluyor
Kimine göre gurbet.
O el sallamalar
Ardından su dökmeler
Ve boğazında düğümlenen cümleler...
Kim sevsin ki vedaları ?
Sevilecek hali mi kalmış ?
Esenlik dilemekten başka ne sözü var ?
Bir hoşçakal yankısı dalgalanır dağlarda
Bir de metanet duygusu, ayakta durmaya çalışır
Onun için vedalar demeyin bana
Benim metanet duygum zayıftır
Pek ayakta durmayı beceremez.
17.09.2023