Yalnızlık Beşiği

Üç kıtanın tam orta yerinde düşünürken gönlünü

Güneş kaçar Kaf dağının ardına

Gökyüzü demir gibi kararır,

Ardından ısırgan otu kokulu fırtınalar fısıldar

Gıcırdayan kâgir köy evlerinin kulağına,

Sincaplar çoktan yatağa uzandı

Koca meşe ağacı ninni söylüyor diye

Engereklerin yaptığı itibar suikastlarına rağmen

Heyecanlı bir yolculuktadır işte o zaman

Damarda dolanıp duran sevda coşkusu,

Munzur çayında zıplayan

Yolunu şaşırmış kırmızı benekli alabalıklar misali

İşler yolunda gitmeyince

Kimsesizlik denizine düşersin can simidi olmaksızın,

Belirsizliğin verdiği iç sıkıntısı

Yükseköğretime giriş sınavındaki

Fizik soruları benzeri gerer insanı en zavallı yerinden.

Sevgisizlik örtüsünü baştanbaşa yırtmak

Sıcacık tümcelerin yanına kıvrılıp

Utangaç bakışlara sarılmak istersin

Sallanırken yalnızlık beşiğinde durmaksızın

Pamuk ipliğine dönüşen çelikten sinirler kopar birer birer,

Gözlerdeki ışıltı ve gönüldeki beklenti kaybolup gider,

İnternetten sipariş edilen sahte bir deterjanla

Ruhun rengârenk kıyafetleri solar tamamen.

Peşi sıra acıyı buyur edersin pencerelerden

Odanda yüreğinin kırıklarını toplarsın