Yalnızlık Günleri!
Kimsesiz kaldı içimde,sevgiye aç duygular;
Öyle duygular ki,artık beni yeme'ye başladılar!
kaç zaman oldu hatırlamam
bu derde düşeli,
ne yapsamda sesim duyulmaz,
dipsiz bir kuyudayım sanki!
Ayrılık kalemiyle yazılırsa alın yazısı;
Elbet yalnızlık dolacak,hayatın her sayfası!
işlemişken hücrelerime kadar
zalim yalnızlık..
adını bile duysam korktur beni
masum bi kalabalık!
Beş para etmez varlığım satmaya kalksam;
Eyy hayat! varlığa değer katacak şimdi ne yapsam!?
önemsenmedi varlığım
atıp gitti,giden
kimsenin ruhu bile duymadan
kaçıp gittim hep gözden!
Büküldü dudaklar,eğildi artık yüzler,
Artık yaşam değil,ölüm bizi ıslah eyler!
siyah beyaz bir hayat bana biçilen,
ne maviden anlarım,nede yeşilden!
renksiz bir hayat yaşayıp dururken,
sarılsın isterim bedenime;
Rengârenk bir kefen!
Yordu dünya,yaşamaya mecalim yok,
Zaten dünya dediğim;bugün var yarın yok!
ey hayat,geçip gittin
bana gün göstermeden,
ne vardı ufacık mutluluk borç etseydim de
bi vakit düşseydin ömürden!?