Yandım da Yandım Deli Hakan'ıma Ağladım
Oturdum pencere kenarına
Dışarıda insan ruhunu anlatırcasına yağmur yağıyor
Elimde en demlisinden acı bir fincan kahve
Baktım ardıma neler yaşamışım diye
Gözyaşlarım yağmura eşlik edercesine akmaya başladı gözlerimden
Erindim silmeye
Prangalarından kurtulmuş esir timsali dökülüyor gözyaşlarım
Hıçkıramadım,
Sadece bomboş bakakaldım sokağa
Yandım da ömrüme yandım
Kimler için, ne için ömür tüketmişim
Kimin için divane olup senelerdir aşkımı
Kimin için karasevdamı hapsetmişim yüreğime
Kimin için aklımı yitirip,
Aileme, arkadaşlarıma adımı Deli Hakan'a çıkarmışım
Kimin için senelerimi boşa geçirmişim
Yandım da yandım ömrüme yandım
Yüzümdeki her çizgide O'nun hatırası var
Dökülen her tel saçımda
Ak'laşan her sakalımda O'nun emeği var
Baktım, bakakaldım ve kalkamadım koltuktan
Yandım da yandım Deli Hakan'ıma ağladım.