Yaş Olup Aktın Anne

46 senelik ömrünle dünyadan

Bir su misali akıp gittin anne.

Sonra bulut oldun gökyüzünde

Yağmur olup tane tane yağdın yüreğime.

Tutamadım damlaları,toplayamadım avucumda

Parmaklarımın arasından kayıp gittin anne.

Sonra toprağa düştün usulca

Çiçek olup çıktın yeryüzüne

Kokuna hasret ben tam koklayacakken seni

Bahar geldi ansızın,

Bal olup, bal olup gittin anne..

Sonra tatmak istedim o balı

Hani senin kokunla bezenmiş olanı,

Bir kaşık aldım amma....

Göğsümü yakıp geçtin anne..

Sonra bir baktım karşımdasın anne

Kah kalem oldun kah kağıt...

Öyle güzel yazıyordun ki kalem iken,

Bembeyaz sayfaydın ki kağıt iken,

Heyecanlı yüreğim ve titrek ellerimin arasından

Bir şiir olup çıktın, okudum seni anne..

Gözlerimi kapadım sonra

Seni hayal ettim anılarımda

?Nerdesin?' diye bağırdığım vakit,

Kalbimin atışlarında buldum seni..

Anne, anne diye atam kalbimi dinledim ancak

Ufacık yüreğime sığmayan o koca sevgin

Gözlerimden yaş olup .yaş olup aktı anne...

Ne yapsam da kavuşamam gayri sana bu dünyada

Gerçek yalan oldu yalansa hayal..

Okyanusları serpseler de yüreğime

Söndüremezler içimdeki yangını lakin,

Sonra bana öğrettiğini yaptın

Tıpkı senin gibi..

Besmele çektim açtım ellerimi Allah'a

Ve sonra dualarda buldum seni anne...