Yelkovan

Gök yerinden koptu sen gelince

Mavilik haykırdı kendi içinde

Bir bulut verdi yeryüzüne

Ve soğuk yağmur damlaları düştü üstüme

Kırk gün, gün doğmadı

Sonra kırk gün batmadı

Bir vakitsizlikte

Bir boşlukta geziniyordu zaman

Kendi eliyle atmıştı onu yelkovan

31/12/1997

............................................................

Düşten düşünceye bir gezi düzenledim

Ölülerin evinde kaldı aşkım

Onu en karanlık odalarda bıraktım

........................................................................