Yitik Zaman

Dışı virane

Yüksek duvarları olan o avlunun

Dar ve çürük kapısında kaldı geçmişliğim

İçinde sancılar barındıran

Yaşanılası iklimlerin ardında

Hüzünbaz olan ben değilim inan

Düzenbaz olan sokaklarda bütün suç

Düzeni bozulmuş

Suya öykünen zamanda birazda

Öylesine misalsiz ve hızlı akan zamanda

Karanlığı geceden emanet almayı

Ben istemedim

Ya da

Güneşe meydan okumayı

Bu telaşlı sessizlikte

Ne olacağı meçhul bir iklimin

Ve her çıkılan yokuş sonunda

Duyulan yorgunluk gibi kederin

Yok oluşların

Kayboluşların

Ya da

Mevsimini şaşırmış bir kayısı ağacının

Çiçek açması gibi tutarsızlığın

Adı hasret olan bu sevdanın hesabını

Ne yalancı yıldızlardan sormak kolay

Ne de düşsel avuntulardan!