Yolculuk Saatlerinde Şiir Teşebbüsleri - 2

Yolculuk var,

yerini henüz kendimden öğrendiğim bir yere doğru.

Rivayet ediliyor durmadan.

Bütün terminallerde bırakırken çocukuluğumu tek tek,

kendime inat hep yoldaymışım..

Aldırmak sen ayaklarıma.

Dök gözlerinde nehri arkamdan.

Ki sana geleyim çabucak.

Genellikle böyle anlarda değişimden söz edilmez.

Çünki filozofların bile tek yanılgısıdır aşk.

Ben şimdi herhangi bir yolculuğun,

ki buraya ki ile başlayan bir cümleyi düşünürken üstelik,

senin olmadığın bir toprakta yeşermeye gidiyorum.

Attığım adımlara denk düşen,

ve yüzümü okşayan nefesin terketmemeli beni.

Şu an hangi şehirde yaşıyorsan,

bil ki orasıdır yüreğimin başkenti...