Yumurtalar Treni

yaşam bir döngü

kozanı yırtmak istediğinde

mavi bir rüzgar takılır saçlarına

soğukluğunu hissedersin

yalnızlığın...

Sonra fermuarı çekilmemiş

çatlamış bir gündüze

gözlerini düşürürsün

alacasına

sarı

ve sıcak...

Tuz kokuyor her yer

okyanus kıyısında salınır her öksüz düş

filizlenme umudunda her tohum saçıcı

tevekküle bağlı saçaklardan

dua damlıyor avuçlarına

Yırtarsın pembe gözlükleri

beyaz yumurtanın içindeki sarı

artık hücrelerin mitoza başlar

recm olmadan devinim

ve salınım hayatın akışına

soluklarını keserken fırtına

yutkunamazsın...

Ömür boyu çıktığın yumurtayı ararsın

O güveni, huzuru

aramaktan afaroz edilsen bile ruhundan

Ne olursan ol fermanları bağlar özlerine

Boynu bükük kuş yuvaları düzersin

yorgun gelin duvaklarıyla

ve dünya seni çekemez belkide

o yüzden uğraşır seninle...

Biletleri tamamla

kondüktör gelecek birazdan

hızlı tren de olmasa olur

duracak yeri çalalım zamandan

an ve an

sona yaklaşan

rayların paslı görüntüsü

ve gıcırtılı bir ömrün

son yolculuğuna hazırlan!

hani serüven başlamıştı ya yumurtadan

İşte şu an

kelimeleri kıvırttığın an

Yaşa!

anlamlı biraz daha...