Yüzümün Çatlakları

Yüzümün çatlaklarını dolduran güneş,

Hayat ki ellerimden sıyrılıyor artık.

Sivilcelerimin arasına sıkıştırdığım öncesiz günlerimin

Hesabını sormaya gücüm kalmadı.

Adil bir ekmek bölüşü istiyorum senden.

Hoyratça sevmeleri terk eyleyip

Ay'ı güneşten saklayanın aşkına

Bir büyüklük istiyorum senden.

Yüzümün çatlaklarını dolduran güneş,

Boyun eğdiğim şartları,

Kulaklarımın arkasında biriken kirleri de sil.

Yakmak için doğdun yıllar evvel

Yanacak olmanın korkusu değil ki bu

Yanmalarla yaşlanan,

Bir cesaretin yazgısıdır tenimde biriktirdiğim.

Yüzümün çatlaklarını dolduran güneş,

Göğsümün derinliklerinden başkaldırıp,

Hançerle yarılmış gövdemin otlaklarında

Yılkı atları sürmek istersin

Gözlerimin asırlardır arandığı ücralara.

Bunu da bilirim.

Lakin haylaz ve hırçın bir inat var ellerimde,

Yıkıp geçmek kimin haddine

Geçildikçe durulurum elbet.

Yüzümün çatlaklarını dolduran güneş,

Ayartılmaya koşullanmış iç sesim,

Girdaplarla terk ediyor sığındığım dehlizi.

Bitti artık söğüt dallarında kuruttuğum geceler.

Kararlı aydınlıklara sığınıyorum.

Çürümüş topraklara ant olsun ki

Koşulsuz yeşillerle selamlayacağım seni.