Zaman Geçti....
Çok zaman geçti güzel günlerin ardından
ve biz hala
gözlerimizi hüzünle kapayıp
bağışlanmayı diliyoruz sokaklardan
sonrası genzimizde yara tutan bir iç çekiş
yedi iklim kuşağına inat
tek renk dolanıyor gündüzlerimizde
adını unutuyoruz her harfin
yüklemi savruk bir ölüm oluyor cümlelerimizin
yankısında ıslık susmuş
ayva rengi mevsimleri özlüyoruz
tırnakları yüzünde çizgiler bırakan
sevimsiz ayrılıklara düşerken
zamanımız yok aslında öyle haybeden tüketilecek
biliyoruz bunu
en çokta akrep ile yelkovanın sevişmelerini
her buluşmada dakikalar ölüyor
ıslak dudaklarında günün
biz çoktan unuttuk deyip
susmuş oluyoruz
şaşkınlığımız vurulurken avucumuz kanıyor...
sandıklarda gül kurutan geçmişlerimizden geçiyoruz
kumaşların arasında bir eteklik ziyan edilecek renkler susuyor
devrimlerin gölgesinde tükenecek
mecburi yoksulluklar biriktiriyoruz
sokağa çıkma yasağında esir düşmüş
kireç kokulu duvar yazıları solgunluğunda
Kamber'in ağıtını duymayan annesi
ve dilinde ki kına tadı oluyoruz
zılgıtlarımızı öldürüyor zamane şarkıları
halay başımız çaresiz
esir düşünce kıymeti anlaşılacak yaşanmışlıkları
hiç sorgulayamadan tüketiyoruz
gülümsemenin açtırdığı çiçekleri
kardeşimizin elleri örseliyor yanağımızda
dostlarımızın vurduğu gamzelerimize
sağlık olsunları gömüyoruz
çok geçmiyor üstünden bu kahırların
yeni bir bahara göz açıyor yüzümüz
yeşilleneceğiz sanırken
üstelik dallarımız cemreyle dolu
ve bahçelerimizin en kıymetli yerinde beklerken düşlerimiz
yenilenen sürgün yollarını kat ediyor ömrümüz
zaman çok geçti güzel günlere dönmek için
ve biz hala
umutla sevişiyoruz...