Terliksi Hayvan da Var

**Evet, biyoloji okuyanlarınız bilir, terliksi hayvan diye de bir canlı türü, organizma var. Tek hücreli bir canlı çeşidi de bizim bu terliksi hayvanın o terliksi ile bir ilgisi yok. Bizimkisi it oğlu itin biri ki onun affına sığınarak söylüyorum, hav hav yani köpoğlusu köpecik. Kızmaz o bana bakmayın böyle verip veriştirdiğime...

Namıssızın teki... Daha yavru üç aylık filan bir şey ama acayip sevimli. Nereden öğrendiyse öğrenmiş, terliklere takmış kafayı... Hayır insan kızamıyor da. Geçen gün plajda yaşlı bir teyzenin sandaletini ağzına almış kaçıyor. Kim öğrettiyse artık bu davranışı bilemiyoruz. Peşinden koştuk ’’Dur ulannnn zibidi mibidi’’ demeye kalmadı kaçtı, zor yakaladık, aldık ağzından...

Neyse ikinci gün bunu kafaya aldım biraz. Önüne bir kaç tane bisküvi filan koydum, baktım hafifçe kuyruğunu sallıyor. Tecrübelerime dayanarak söylüyorum, karşınızda ki köpek kuyruğunu sallıyorsa sakın korkmayın zarar gelmez ondan. Köpeğin kuyruk sallamayanından korkun...

Plajda yanımıza geliyor, alıyoruz kucağımıza seviyoruz. Küçük çocuklar zaten bayılıyorlar. İsimde koymuşlarda aklımda kalmadı şimdi ismi... Hev hev de hev hev! Zaman zamanda hav hav da hav hav! Çocukları zaten tutmaya imkan yok, hepsi kedi köpek hastası...

Baktım bir gün plajda benim terlik yok. Çocuklardan birisi, ’’Ahmet Amca senin terlik kuzeye doğru gidiyor kuçunun ağzında.’’ demesin mi... Koştum arkasında hemen ’’Ulan zibidi kuçu, ulan kereta, ulan zırtapoz, ulan tırık, ulan mırık.’’ artık ağzıma ne geliyorsa sayıyorum... Neyse kan ter içinde yakaladım sonunda, kuçuyu...

Ver oğlum ağzından şu terliği hadi veriver... Yok vermez illallah vermez. Çocuklardan birisi, yanıma geldi huyunu suyunu da biliyormuş, elinde de bir ufak bisküvi ’’Al Ahmet Amca bunu ver, bunu alınca terliği bırakır.’’ dedi... Dediği de doğru çıktı bisküviyi alınca hakikaten benim terliği bıraktı zibidi... Ben de tatlı tatlı konuştum onunla... Hiç kızar mıyım? Köpecik işte yine plajda herkesin sevgilisi, herkesin maskotu adeta...**