Ağaçkakan

kısa replikler geçiyordu

sonbahar güzergahından

kelimeler

bir şehre saklandı

kanadı sil baştan

şiirlere dokunuyordu

ve uçmayı beceremiyordu çoğu zaman

sonunda tanıdığı

en yaşlı ağaca sordu ağaçkakan:

-bir tek ben miyim

kendi hüznünden aşağı sarkan?