Artık Sormuyorlar

Yorgunluğumu sordular

Tek kişi kaldığım sabahları

Ülke olduğum geceleri gösterdim/

Anlatamadığım gökyüzü

Yutkunduğum türküler vardı yanımda/

Ne çok üzgündü

O bildiğin baharlar yazlar

Yakın gibi duran uzak mısralar/

Her biri

Virgül kadar boynu bükük

Öznesiz kıtalarda öksüzdüler/

Yağız ayrılıktı

Menekşe kokuyordu içim

Kırlangıç gülüşlüydü bu yüzden/

Her sabah

Bohçacı içerdi seni

Bulaşık olurdu tezgahta kirpiklerim/

Gözyaşı

Köpük yapınca etrafı

Bitmezdi suyun çilesi ellerimde/

Komik hallerin

Ev hapsinde geçiyor günlerim/

Tabakamda üç beş sigara

Arka sokakta yorgun dükkan

Veda edercesine boynumda fileler/

Sonra

Kapanır yeniden sandık naftalin tutar bizi/

....................

İşte böyle sevgili

Bıktılar onlar da aynı cevaplardan/

Artık sormuyorlar

Yarın sabah nasıl dirileceğimi/