Aşk Ve Yağmur
Ben öfkeyle susmuştum oysa
O gün ölmek yasaktı bana
Yalnız kuşlar uçacaktı mor güvertemden
Aşkın sağır zamanıydı
Yağmur ağlayacak gece yarısı çıplaklığında
Artık kimse uğramayacaktı bu kente
Yalın ayak yabancısıyım kaldırımların
Görmesem kanmaz kararım suya
Duymasam dinmez efkarım aya
Aşk ve yağmur
Siyaha yakın bulutlar tasalanma
Harcadık hayatı düşlerimizle bir olup
Kanatlarımız kırıldı önce
Efsun indi göz bebeklerine göğün
Düşlerimizden henüz düşmeden önce
Sabahın ikindi tebessümüyle sustu aşk yetimi nefesimiz
O gün ölmek yasaktı bana
Öfkeliydim
Katledilmiş bir orman gibi
Mavi giydim
martıları kovdum sonra denizden
Yosuna yeşil çizip keşfettim hayatı yeniden
Günah işledim belki
Ölmedim
Sıfatı solmuş sevdalardan yana yakıla geri aldım sevabı
Kalbim hasarlı
Kuşlara göç yolu şimdi ayrılığın sancısı
İliş yanıma toprak kokulum
Düş uçur mısralarından düşlerime
Suyun yanağında öldür beni
sonra
Irmaklar biriktir gözlerimden
Eğri kaldırımlara doğru hayaller sıvazla
Koy cebine serseri bir şehrin deli sevinçlerini
En yalın halinle soy kederi üzerimden
Buğulu cama sev beni diye yazıldığımda
Yağmur aşk olur bana...