Ayaz Yüzlüm
Geceyi gözlerinden çalmıştım
Ağlıyordun
Nisandı
Yıllardan buz devri
Kış ayazıydı dilin
Isınmak için bile bulamamıştım güneşi
Görmeliydin bulutları
Elele vermişler kaygan bir zemin üzerinde dans ediyorlar
Akşamın en güzel saatlerinde
Sonra yanlış bir sabaha uyanıyorlardı
Hangi şiire kalem atsa elim gece vardiyası
Yine nöbette kuşlar
Birazdan şafak söker
Sensizlik içimde bir düşken
Hangi dilde yazılır şiirin neşesi
Yazsam serçeler ağlar
Dizeler diz çöker şiirlerin önünde
Ve derinden iç çeker mavimsi gülüşler
Sinsi adımlarla geldiler
Gökten salkımsaçak indiler
Ezdiler kır çiçeklerini
Cehennemden kovulan zebaniler
Ruhi Su yine meşale yakmış şafağa
Yazsam hayatını ne fark edecek ki
Ölüler okuya bilir mi
En çok o kavga etti yüreğinin ayaz alan yaniyla
Büyüme derdi içinden bahar geçmiyorsa büyüme
Boş ver sen kışı zaten soğuk
Hem kendini çok kanatır kış üşüdüğü zaman
Derdi anam
İlahi acılarımın sancıları
Düşü olmayan yaralı ezgiler
Kanayan tarihim gibisiniz
Bir anılar kalır geriye
Masal dagıtır gidersiniz
Anlatarak gunahı henüz doğmamış bebeklere
Söyleyin bana yitirdiğim kalabalığım
Bayatlamış aşka yeniden aşık olabailir miyim...