Baba Sevgisi

Bazen o kadar ağır geliyor ki aşağılamaların

keşke diyorum canımı versem oracıkta.

Düşünüyorum; biraz olsun seviyor mu acaba beni diye ,

soruyorum çevrendekilere seviyor diyorlar.

Madem seviyorsun, neden sürekli aşağılama?

Neden bir kez olsun takdir etmezsin be adam !

Koskoca 20 yılda, aklım erdiği yaştan itibaren, sadece 4 kez oğlum lafını duyduğuma ne dersin peki ?

Hiç mi yok gözünde değerim ?

Hiç mi yok takdir edilecek bir yanım ?

Neden herkes benden daha değerli senin için ?

Neden kızımmmm diye sarıldığın kişiler gibi banada sarılmazsın?

Neden bir kez olsun güzel sözler duymam ağzından ?

Neden her baba oğulu gördüğümde dökülür yaşlar gözümden ?

Görme engelli bir insana renkleri anlatmak ne kadar zorsa

baba sevgisini anlatmakta bana o kadar zor geliyor.

Dayanamıyorum artık yaptıklarına, sözlerine , aşağılamalarına.

Soranlara , takma diyenlere alıştım diyorum ama olmuyor her seferinde yaşlar akıyor gözümden.

Sabretmekten bıktım ya sev beni ya da çıkar hayatından.

Yoksa daha fazla dayanamayacağım...