Batık

daralan soluğumun ağıttan otağı

umman bir ağrıyı hapsetmekte

gün ve gece

süslü yağmurlarla sır olmakta

göçmekte kent yüzünü bırakıp

yeşilin batığına

kesintisiz düşlerin bağrında kuytu göller

zaman çekilmesi sarının dağ’ı

her akşam

hüzünlü perdelerin güz kamaşığı yaprağına

bir yalnızlıktır gövdem

çöl öyküsüyle

içimdeki sus’a doğar

bir gül kovulur

ansızın dökülür bahçeler

kırılgan kül’e

tül örtüsüyle bakar çoçukluğum

nasıl da kızarır aynalar

söz solar şairlerin tenha yanına

savrulur dilimin uçurumundan çiçekler

ırmaklara şiirler kapılır

....