Bir Avuç Toprak Sonumuz

Bir avuç toprak sonumuz

Efil efil eserken hayat

Yaprakları birer birer

Düşerken takvimlerin

Bir şiirin son mısrası gibi finaldir

Düştüğün türap

Ya gülen bir melektir sağından gelen

Ya da bir zebanidir cehenneme götüren,

Bir damla sudur özün

Söndürür ateşi gözlerinden akan hüzün

Seyredersin berzahta olup biteni

Sığınırsın rahmetine ol yücenin

Mutlak vardır işlediğin güzel hallerin

Bildirir bunları zaten kaydedilmiş görüntülerin

Pişmanlık varsa, yanlışlara özün de senin

Affı büyüktür ol merhametlinin

Kurtuluş reçetesi yaptığın iyiliklerin

Cennet olsun ebedi istirahatın senin.

Melek...