Bir Masa Iki Sandalye

dudakları yere bakıyordu kadının

ne zaman sunacaktı elleriyle şefkati

adam olduğu gibi umutsuzluk yudumladı

karşısındaki sandalyeden

kadın diliyle güya özgürlüğü bahşetti

kimse şaşırmadı

adam sevdi.yavaşça kalktı gitti