Bir Ölü Hayatın Kollarında

Zor geliyor artık

Dayanmak ? ince bir ipten örülmek

Darağacına

Yemin ettim kaç kez

Dönmemek-imkânsızlıkların ötesinde

Yoksunluğa mesken

Gözlerime görme dedim

Perdeler indi

Kanlar saçıldı kirpiklerimin

Kıvrım kıvrım dallarına

Perdeler kalktı

Ağlama dedim

Dudaklarımda hecelerime

En ağır emrim oldu

Suskunluk

Nazlı gülümsemelerimin

Yuvalarına sığındım

Mevsim bahar olmadı hiç

Rüzgârlara dost eli uzattım

Mesafeler- girdabında terkini

Etmedi yalnızlık

' Dayanabilmek

Vedaların boynunda sarılabilmek hayata'..

' Zor artık

Gitmelerden dönmeleri çekip alabilmek'...