Bitişine Olsun Kum Saati

Yıkık dökük harabelerde

Bitiyor gün...

Bir göçebe gibi

Peşinden koşuyorum zamanın...

Kumsallara okuyorum

Yalnızlık mısralarını...

Dalgalara hüzün ninnileri

Mırıldanıyorum...

Dalgalar duruluyor

Ve uyuya kalıyorlar sonra

Ya ben

Ben Hangi rüyanın bekçisiyim

Hangi kâbustan geri döndü hayatım

Bu oyun bitmiyor...

Hangi duvara el atsam

Kahkahalar duyuyorum

Boşluklar kucaklıyor siluetleri...

Acı çığlıklarım yankılanıyor

Bomboş odalarda

Karanlıklardan süzülüyor varlığım

Tahta kapılar ardında

Demir halkalara asılıyor ruhum

Ellerim uzanmıyor saçlarıma

Dalgalar uyanın

Ellerim sobelemekten aciz

Kum saati bu fırtınadan habersiz

Sattı sonsuzluğu

'Oyun bitti' ...