Bunalım

utanıyorum

yalnızlığımdan

suskun duruşumdan

çoğu zaman konuşmaktan

dinlemekten

dinleyememekten

sırra dalıp gitmekten

gidememekten

insanlardan

insanlığımdan

kalmaktan yoruldum

sürekli çabalamaktan

bir şeyleri savunmaktan

savunduklarıma inanmaktan

muhalefet olmaktan

inanmadıkları anlamamaktan

anlayamamaktan

bazen anlatamamaktan

çalıp çırpanlardan

çalınıp yıpranmaktan

öylesine yaşamaktan

hücre hücre kaybolmaktan

ölmekten yoruldum

buna rağmen nefes almaktan

günahlarımı düşünüyorum

düşündüklerimi günahlaştırmak

günahlarımı yaşamak

yaşarken günahlara gark olmak

ya sevaplarım

bilmiyorum ki işte

bilmemekten yoruldum

ölüyorum işte

yinede çoğu zaman

utanıyorum

insan olmaktan

tüm evren dahil

ve içindekiler ...