Çirkinliğin Yüz Karası

belki bir gün olursa umut

aynalarda kalsın dalgın gözlerim

sonsuzluk olsun zamanın geçişleri

ölümün kesinliği

denizin hükmü

bel bağlamaktı son dileği

kaptırdı kendini çirkinliğin yüzkarası

son dilek, son nefesti hüküm

evdeki toz tanecikleri umutlarımı kirletti

ölümün erken gelmesi için kalbimi köreltti

düşüncelerim kulağıma hapsolmuş bir şarkıdan ibaretti

ritimlerdeki ayak hareketleri

bozulmuş bir balığın karnındaki yumurtalara benzeyen

yüzümün serzenişleri

silgimin parçacıklarından oluşmuş uzun kirpiklerim

Ay'ın karanlık yüzünden doğmuş gözlerim

beni süründürecek olan o dizlerim

ve görünmez kanatlarımın kırıklığı

bir hissizleşti mi ne?