Damlacıklar 71-72-73-74-75

dizdim

kopunca ipi

dağılıp gitti

delikli bilyelerim...

ah çocuk

seninle ve sabahla ilgili

ne çok rüya bu

ben uyudum

sen de uyu! .

annemi doğuran bendim

kuru dallara çiçekler yapıştıran da ben

kuşlarla uçan bendim

bulutlara bakıp ağlayan da ben

bir yudum ışık uğruna

sönmüş bir yıldıza kibrit çakan bendim

kül olan da ben

haberi hiç olmadı annemin

yaşadığım hikayeden...

uzat boynunu

öpeyim kuğu

hiç öpen olmadı

benim de boynum uzundu!

bir yıkık duvara baktım

bir de kendime

fark yoktu aramızda

onun tuğlası,sıvası yerdeydi

benim ömrüm...

artık

rüzgarı tutamıyorduk ikimiz de...

Yorumlar