Darağacı Kuşları

anlatamadım

ölüp de dirilmek neymiş

hep senin gözlerinde

ve her sabah kalbime

çalılardan yuva örüyordu işçi kuşlar

beni başka kimse

sevmesin diye

senin gibi

tarihte

-asma bahçelere- benzerdi gözlerin

sevgilim

söyleseydim

her baktığımda sana

çiçekte duran sabahın

nasıl yaktığını beni

inanmazdın

sevgilim

üzüm çekirdeğimdin benim

bâbil'i bile kıskandıran

bahçemdeydin

söyleyemedim

kirpiklerini toplardım topraktan

her sabah

üzüm gibi gözlerini asmalardan

ve bendim peşindeki

darağacında bir kuşun

gölgesi.

''Darağacı Kuşları'' kitabımdan