Dilsizim

Issız bir akşam vakti yürürken

kuytu bir köşede buldum düşlerimi

diz çöküp oturdum usulca

sensizliğin en yoğun anında

hiç konuşmadık

geceyi dinledik

sonra

derin bir kuyuya daldı gözlerim

o kuyuda belirdi aşkla yanan sözlerim

bunun adı rastlamaksa evet

ben rastladım sana

içime yaptığım her yolculukta

senden bana miras kalan

yokluğun çıktı karşıma

yokluğun ki

sesimde huzur varken

sözüme hüzün bırakan

yangındı bitip tükenen

bazen de yakardım kendimi

yanardım ellerimden

silinirdi yüzün

sökülürdü gözlerimden

hayat

şimdi duy sesimi

acılarım kadar

bende dil si zim...

04.06.2015