Dirilen İnsan

İnsan geçici bir bedenden geçer

Geçerken bedenden, her şey ondan geçer

Acıda, tatlıda aynıyken hayatta

Aldırma dünyanın, insanın farklı tatlarına

Bazen acıda tatlı olmakta

Çirkin güzele, güzel çirkine durmakta

Ölümsüzlük senin insanı algılaman da

İnsan olmaktı mutluluk

Gerisi istek ve doyumsuzluk

Dünya geçici bir konaksa

Geçiciydi insan olma dışındaki mutluluk

Aldanma dünyanın sözüne

Ne verse onun alır senden

Gerçek istersen gerçek ben

Ben bilinciyle insanı var ederken

Gözlerim güneşi aydınlattı görerek

Özü insandı, hayatsa çekirdek

Hayatına baş koy, başka yok

Başka hayatlardan sana insan yol yok

Gerçeğe tapınır, gerçeğin insan

İnsan olmaya kafayı yorarken

Ne kadar gerçek olur insan

Dünya peşinden koşarken

Dünü armağan ettiler bugüne

Taşındı ne varsa elden ele

Ne yarattın insan eliyle

Dünya giderken bir yerden bir yere

Hayır oldu, insan oldu

Olmuş meyve, olmamış insan oldu

Dalından ölüme koparak

Tekrar yaşama çekirdek oldu

Dünyayla zevklenen, zehir kusar ölümden

Özgürlükse dünyayı elinin tersiyle itmekten

Olgunlaş biran önce insan ol kendinden

Boş olur, geçici olur gerisine ne dersen

İnsan kurulu bir düzeni bozdu

İstekleri yüzünden sanki arsız oldu

Arın gerçeğine derim insan

Dünyaya arkasını dönen kurtuldu

İnsan güneşine bakan sadece ışık oldu

Gerçek değişmez, değişmezliktir gerçek

İnsan bir gün nasıl olsa bilecek

Gerçekle insan o zaman aynı bedende dirilecek

Dirilen insan, böylece insan olmayı da bilecek