Düşman Hayaller

DÜŞMAN HAYALLER

Beni arıyorlardır şimdi.

Tanıdık, eş dost...

Sevdiğim, arkadaşlarım

Yollara dökülmüşlerdir, telaşlı,

Çığırtkan...

Götürdüler oysa karga tulumba

Bilmiyorum hangi hayal kentinin,

Eski parka sokaklarından,

Pürüzsüz güneşin altından

Götürdüler yasak hayaller diyarına,

Tekrar yaşatmak için geçmişimi...

Direniyordum.

Sırtımda bir Antakya gecesi vardı.

..Ve ilk aşkım Gülçin, sonrakiler

Ayşe, Fatma,Kristal ve

Yüzünü bile unuttuğum bilmem kaç tane kız.

Dört bir yanımdaydı.

Önde yürüyorlardı anılar.

İlkin gerçekleşmez ümitlerimi

Karşılıksız aşklarımı sordular

Sonra gözlerime kalbime indiler

Merdiven merdiven dolaştılar benliğimi

Yeşil yarınlarımı soldurdular

Uykusuz gecelerimde yorgun

Yoksul günlerimde umutsuz

Ne kadar yaşanmışlığım varsa

Bir bir yığdılar önüme...

..Ve yaşattılar yeniden zorbaca.

Yaşamaya mecburdum, karşı koyamazdım

Ellerinde koca koca asaları vardı

Hayallerin fedaileri

Yanımı yönümü sardı

Güçlüydü anılar

Geriye tortusu kaldı

Şurada burada amaçsız dolaşan

Ya da şehvetten baygın yatağında

Sahte gülücükler dağıtan

Kirli kadının duygularına benzeyen duygular

Götürdüler ayaklarım zincirli

Acılara doyurmak için beni...

Ne kadar yalvardım,

Anıların taş kalbine

İzmarit kokan

Ayaklarına kapandım

Direndim kararını bozmak için,

Anılar mahkemesinin

Sesimi duymadı oysa

Ağzım ve yüreğim bağlıydı

Işığı aradım ümitle

O da yoktu, terk etmişti beni

Karanlık ve karanlık hayaller

Götürdüler anılar beni...

A.KARA