Fikren Kalben Celben
‎Bir bardak sıcak çay mesafesinde
Demlenirken sevda
Kaçaktı,
Ait olma fikri hücrelerinden...
Ak kanatlı heyelanlarca sus'ardı
Kesintisiz intihar kuş'ağında
Üç noktalarım...
Dil lâl keserken konuşurdu yürek reaya'm
Senden gelen her cefaya
Ehlen ve Sehlen!
El yazması bir itiraf tutanağı kadar netti
S'aklıma bezediğim hıçkırık oymaları...
-Ve sanattan uzak olsa da-
Kırılması imkansız bir kilit kadar dirençli
T/S enin yönüne ı'şık olurdu cemalim...
-Kelepir düşler yok pahasına gitmez
Tezgahın adı aşk
Numunesi hayatsa!
Kuş uçmaz, kervan geçmez yalnızlıklarım oldu
Su götürmez gerçeklere kör oluşlarımın ardı sıra
Ve hep manşetlik cinayetler yaşadım
Ayrılığa eylem süsü veren cin, ayetken...
Kafir z'amanlar da yaşadık elbet
Aşkın ulu dergahında
Yunduğumuz sular nice ihanetle kirlenirken
Cennet kehanet oldu her başlangıçta...
-Ve her başlangıç
Kendi sonunu yazmak üzere şahlandı!
Fikren... Kalben... Celben...