Gece Yarısı Sanrısı/Füg

Ellerimle kazıp şu toprağı

uzansam yanına boylu boyunca

Tabiatı örtsem tekrar üstümüze

Gözlerimde çiğ taneleri

Göğsümün kafesi yangın yeri

Sen gittin gideli

Karanlık, adını soyadımdan söküp aldı

Aynalara küf bulaştı, yüzüm başka birine dönüştü

Ay, paslı bir çan gibi sallanıyor gecenin boynunda

Rüzgâr, kemiklerimi sayıyor o lanet dalın her cama vuruşunda

Toprak nabız tutuyor; her atışta biraz daha çöküyorum

Kuyular konuşur burada, su değil fısıltı çekiyor bakraçlar

Kirpiklerimde is kokusu, eski bir yangından kalma

Çürük yapraklar,

Gölgem,

Bir serçe düşüyor pervaza, kanatları mühürlü

Zaman, siyah bir mürekkep gibi yayılıyor damarlarıma

Saatler tabut çivisi; her tık bir asma kilit gibi

Toprağın altı üstünden daha aydınlık belki

Kökler saçlarımıza dolanır, birbirimizi sararız

Toprak saklar sırlarımızı, çiçekler susar

Karanfil bıraktım eşiklere

Taşlarım sana doğru yuvarlandı

Yağmur, çatıları değil kalbimi dövüyor

Toprak, beni çağıran eski bir şarkı

Nakaratı yok, yalnız inişli bir susuş

Ellerim yeniden kazıyor geceyi

Tırnaklarımda karanlığın tortusu

Uzansam yanına, boylu boyunca

Belki dünya kapanır üstümüze ağır ağır

Ve yangın, nihayet küle döner koynunda

Rüyalarıma gel artık