Gökyüzümün En Parlak Yıldızı'na

Hiç gitmeyeceksin sanırdım…

Hiç gitmeyecek gibi bakardı

Hüzünlü bekleyişleri mesken edinen,

Ayazı sert bozkırlara meydan okuyan,

Şimal yıldızının doğduğu,

O yorgun umutlarla bezeli gözlerin…

Hiç kimse sen gibi olamadı

Sen yıldızlara binip gittikten sonra…

Yüreğime her düşen yıldızı

Tek tek topladım, seni aradım

Ama yoktun hiçbirinde…

Biliyorum sen de bir

Yıldızsın artık…

Hem de göğümün

En parlak yıldızısın…

Bana

Göz kırpan yıldızlar diyarından…

Gökyüzün rahat değilse eğer

Yüreğimde ağırlasam seni…

Ömürlük yatıya kalan

Misafirim olsan…

Hiç gitmesen yurdundan…

Hiç gitmesen benden…

Senin özleminle

Tek başıma koymasan beni…

Ne güzel de yaşarız

Tıpkı eski günlerdeki gibi…

Bu şiir de yüreğimden,

Göğümün en parlak

O en ihtişamlı, sımsıcak

O en hüzünlü, çok sevgili yıldızına…

Belki duyar da beni

Gülümser cennetinden diye…

Gökkuşağı beliriverir özlem dağlarımda

Sağanaklarımın ardından

Ufacık yüreğimde diye…

Bir umut benimkisi de işte…

Arada bir de olsa uğra düşlerime,

O yıldızlı cennet sevişlerime...