Göz Kapaklarıma Mandallanmış Geceler

Göz kapaklarıma mandallanmış geceler

Hep siyah, hep sisli, demir tadıyor bazen

Karalıyor gelemeden gelecek

Gölgemi eziyor martı sesleri

Sevdiğin şarkıya saklamıştın hani

En güzel, en hızlı, en müstehcen halleri

Şimdi herkes dinliyor

Kulaklarını dört açmış seni

Çapakları kim astı mandalsız iplerime

İzler bırakmak neden geçmişimden bugüne

Kim çöktü hep dizlerinin üstüne

Sihirli halıdaymış keramet

Bir varmış bir yokmuş kalbur saman içinde

Sokakların en serseri halleri

Laf atmadan olmaz ki istanbul'un beyleri

Acılarını yansıtamamış halleri

İçlerine saklanmış bir saklanbaç hevesi

Çocukluğumuz hâlâ sayıyor on'dan geriye

Fısıldıyor bazen on'dan kalan mâziye

Küfrediyor on kere gelmişime geçmişime

Göz yaşların nafile, yine sabah olmak üzere