Günbatımı

Solarken ufkumda akşamın rengi

Tuvaldeki resim hicran bürünür

Toplan içimdeki kırılgan çocuk

Zaten uzak dağlar duman görünür

Grup vakti uzar gölgeler kat kat

Vurgun yer düşleri öksüz çocuğun

Dem vaktidir hüzne çalar gönüller

Son demidir belki bir yolculuğun

Kızıla boyanır dağların yüzü

Güneşin gölgesi sulara düşer

Engerek zehrinden acı bir hasret

Kerahet vaktinden geceye düşer

Derinden derine bir hüzün çöker

Hasat zamanıdır gamın kederin

Kekremsi tadıyla bir kadeh sunar

Bu son tesellisi sana kaderin