Gündönümleri

Sözgelimi

Kaç kıyısı varsa bu kentin ve

Her tepesine

Yüzünü çiziyorum çizgi çizgi

Yani tüm güzelliğini

Görüp ki göremedikçe.

Güneşe yüz sürmek gibidir

Kadıköyden düşmek denize ki

Bulutlu bir sabahın güneşi kadar uzaksa yüzün

Tarifsiz yanarsın tuz içinde. Ve

Daha da acısı vardır.

Örneğin

Sayısız kere ölürsün. Üstelik aynı şarkıda

Ki hiç bir ölüm benzemez ötekine

Ve çiçekler ölür ilk-bahardan önce

Zaten baharlar ölü gelir bu kente ayrıca

Benim hiç yaşayan kentim kalmadı mesela

İstanbul öldü ve sonuncuydu

Anladım

Felek yazdı ama mürekkebi kuruydu.

Anla ki

Beni sen değil

Dönmediğin gündönümleri vurdu

.....