Güneş Azap Papirüslerini Dürerken;

Ben sende hazan mevsimiyle cereyan eden,

Tutunduğum dalımca koyverileceğim fikrine kapılıp,

Hafif seyreden bir yelle ordan oraya savrulan solgun yaprağınım..

Ben sürmeli bir gözden süzülen dipsizliğinim belkide.

O süzüpte süzülemediğin mailikte.

Ben ilişikliğinin bulunması gerekmeyen bir semazenin,

Yahut ufak bir çocuğun kollarını kocaman kocaman açmasına sebep olan hissiyatıyım.

Araçta amacı sarfedenim bir bakıma cümle ardı yorumunda.

Külli sevmelerin arka sıralardaki haytasıyım.

Ben sende tebessümlere vesile olan,

Kimi zaman yersizliğine sövdüğün nedensizliğinim.

Apaçık deşmedin birgün olsun indisimi terkibinden.

Ben senin 'bugün orda da cumartesi mi?' şarkı sözünü

Tefekkürüne tekabül edeninim.

Islıklarına peyderpey katıldığımca.

Ben senin geceden arta kalan hüznünle devirdiğin şarap şişenim,

Tükettiğince sıradanlaştırmaya eşik atlattığın.

Aslında kulaklarında çınlayan izbe havrayım

Ayık senden arta kalanlarda.

Ben senin düşe düşme ümidini barındırdığın hayat ünitende,

Köhneliğe yüz tutmuş odacığınım.

Senleyken ne denli deşarjken bu tarh

Sensizlikte o denli tasavvurun azap mahali.

Ben senin şavkına gözlük arkası vardığın

Ve o oranda tadabildiğin güneşinim.

Sunduğum lezzeti külfete dönüştürende sensin

Adres tayininde beni gölgende sönümleyende yine aynı sen.

Ben senin belkide miş'li cümlelerinde vuku bulan,

Öfke ise âlâsını tattıran örtülü öznenim.

Ve ortak mazimize ait bir parçamla eşiğinde,

Geleceğe dönük cümlelerine misafir olma niyetindeyim.

Misafir olarak takdim ettim elbet bunun da vardır bir sebebi.

Yıllar evvel kulağıma fısıldadığın fedakarlık olgusunun doruğunda çalındı bu melodi,

Zamanı arşınlayarak tüm çıplaklığıyla.

Ve ben senin siyaha göz yumuşlarında mavi düşselliğe kanat çırpan..

Zihin bulvarında farkedilmeye teşne ünleminim.

Farkında mısın?

Sende biraz ben kokuyorsun.

Her bahar aynı toprağı kalaylar,

Her insan aynı duyguyu yorumlar.

Aslında tek fark içselleştirdiğimiz şu döküntülerden ibaret.

Kimi soyunur arsızlığa vurur işi,

Kimi soyulur hırsızlıkta bulur manşeti

Tenimde soluğunu hissettiğim binlerce benleyim hergün.

Aslında bir farkedebilsen ne derece senceyim;

Dün tattığım çikolata mutluluğunda

Ve büyük ihtimalle yarın dağılacağım ölüm zuhruyla

Terane dergahı kozmosta kendi paydamda

Dökümleniyorum her solukta.