Hayrıma

Bu sana son şiirim bilki son seslenişim

Aşkını ta kalbimden söküyorum hayrıma

Ve adını anarken bu son kez hislenişim

Bir kaç damla gözyaşı döküyorum hayrıma

Seninle bir bütündük Mekkeyle Mina gibi

Ortada koyup gittin veled-i zina gibi

Şimdi sensiz hayatım harabe bina gibi

İçten içe yıkılıp çöküyorum hayrıma

Sen ki kara sevdamdın sen ki gönlümde ece

Yazdığım her şiirim sanaydı hece hece

Aşk bir nefret doğurdu veda ettiğin gece

Bak el bebek gül bebek bakıyorum hayrıma

Gönlüme reva diye bahşettin ya kederi

Demek ki bu kadarmış bunca yılın ederi

Bütün kabahat benim suçlayamam kaderi

Bu aşkın cezasını çekiyorum hayrıma

Sanma gönül sayfamda hala adın yazıyor

Yokluğun bu sevdaya hergün kuyu kazıyor

Ne vakit seni ansam isyanlarım azıyor

Yedi ceddine rahmet okuyorum hayrıma

İçimde pişmanlık var dilimde bin bir keşke

Sonunda düşman oldum ömür verdiğim aşka

Senden bana ne kaldı bir tek resminden başka

Onu da senin gibi yakıyorum hayrıma

Seni unutmak için takvimlerle yarıştım

Bazen zor geldi hasret yağmurlara karıştım

Nihayet hem hayatla hem kendimle barıştım

Açtığın yaraları dikiyorum hayrıma

Velhasıl bu sevdayı başımdan savma vakti

Ve yeniden sevilme yeniden sevme vakti

Nasılsa sen yapmıştın ayrılıkla ilk akti

Ben de altına imza çakıyorum hayrıma