Hemşire - 2 -
Boya tutmaz duvarım, çatladım her artçı da
Kiriş, kolon topyekûn pür talandım hemşire
Mühendis şart koşarken, sen çıkınca şartçı da
Komalık hale düştüm, hastalandım hemşire...
Bırak; iğne, serumu yanaktan bir buse ver
Ah! Biraz cesur olsam diyeceğim kâse ver
Gündüz, gece, tufan, kış ne versen bu can sever
Dönülmez yola düştüm, kaç dolandım hemşire...
He de, dizin üstünde başım kalsın nöbete
Gözlerim, gözlerinle dalsın sonsuz sohbete
Cezam sen ol kalayım zindanda müebbet' e
Gönül kalem kırmadan, ıskalandım hemşire...
Söz kar etmez zihnime, yürek sana firarda
Kaç şok yaşadım bilmem gül gamzende art arda
Vakit sana kurulu, denecek çok şey var da
Sensiz koca dünya da, tek kalandım hemşire...
İflah olmam ben artık sana tutkun kanserim
Sen bakar gözüm güne, sen kokar tenim, terim
Yatağına mil çökmüş, her dereden beterim
Yosun tuttum, kurudum, ufalandım hemşire...
YAZGI24