Her Zaman Bir Umut Vardır
Umudun sevdasıyla
Ne destanlar ne şiirler yazdı yürekler
Onu hapsetmek için benliklerine
İçimizde fırtınalar kopsa da
Dudaklarımızda hep ona dair
En içten en güzel gülücükler
Sevgiye aç yürekleri ısıttır her dem aşkla
Kalbin en sadık yari, umut aslında
Hayat vursa da bizi en derinden
Yıkılanı tamir etmeye
Yoktan var etmeye hatta
Ve gidenleri geri döndürmeye
Söyle kevaşe kader
Kimin gücü yeter ondan başka
Seninle baş etmeye
İstese bir damlası yeter seni yenmeye...
Asla bir tek gün boyun eğmez
Hayatın hiç dinmeyen hüznüne
Vazgeçmek karakterine sığmaz
Düşe kalka her adımda büyür yaşadıkça
Yığılsa da duyguların en dibine yürekte
Gün gelir bir çiçek gibi filizlenir
Umut çiçek açar ömrün baharında..
Her zaman bir umut vardır elbet
Yeter ki yeniden doğmak için, sabret...