Hiçlik

İnsan kendinin köküdür

Renkler renksizlik üzerine kurulur

Her şey ilk önce saydamlıkta var olur

Aslında her şey özünde durgundur

Ve başka özlerle karıştıkça varlığı belirgin olur

Her şey birbirini giyer

Ruh kemiği, eti ve onlarda ruhu giyerler

Dünya insanı, insan dünyayı giyer

Ve her şey böylece birbirinin örtüsü olur

Her şey olanla hiçbir şey olan arasındaki benzerliktir sonunda hiç olmak

Varoluş acizliktir, sonu da acizlikle biten

İlk ne ise sonda odur