Hicran

Ne çok sevmiştim onu dedi,ağlayacaktı

Kaldı gözü yollarda,yol uzun,yer uzaktı

Yaşlar hem yanağına,hem yüreğine aktı.

Elindeki mektuba düşürdü gözyaşını

Kaybettim işte dedi bu sevda savaşını

Kalbini kilitleyip anahtarı yok etti

Bomboş kalan kalbine hicranı davet etti

Adım adım yokluğa,kimsesizliğe gitti.

Bu yalnızlık bir ömür bırakmadı peşini

Kaybettim işte dedi bu sevda savaşını

Evi-yurdu terketti,kalmadı izi bile

Diktiği gülleri de isyan eder bülbüle

Aşk yerine hicranı yerleştirip gönüle

Cennet yurdu bırakıp aldı gurbet kışını

Kaybettim işte dedi bu sevda savaşını

Dünyası zehir oldu ah vahla geçip gitti

Bu bir sessiz çığlıktı,bir içli şikayetti.

Hem gurbet,hem bu hicran yüreğini eritti

Derdini söylemedi,yalnız sıktı dişini

Kaybettim işte dedi bu sevda savaşını.

Gurbet elde hayatı sanki vahasız çöldü

Nilüferi olmayan dipsiz bulanık göldü

Bilen yok,nerde nasıl ve hangi günde öldü.

Dört müslüman omuzda taşıdı naaşını

Biri daha kaybetti sevdanın savaşını