Hicran Havası

Ne zaman elime kalemi alsam

Gönlüme bir hicran havası düşer.

Masmavi göklere, hayaller kursam

Ay gider ufkumdan, yıldızlar küser.

Her satır gönlüme sevdanın narı

Yoldaşım eyledim, gamı efkârı

Sevenler bilirler, o yanan harı

Şu kırık kalemim destanlar döşer.

Sevgi pınarımdan can verdim güle

Tomurcuk açmışken kapıldı yele

Acıyor can evim, giderken hele

Dillere efsane olup ta yaşar.

Gecenin hüznünde yanar bir acı

Gönlüme düşenim başımın tacı

Mektup yazmıyorsa, n'etsin postacı

Duygular köpürür, sel olur taşar.