Hislerimin Kıyısındayım

sevdiğim gibi dururdun her sabah kapıda

her güne senin gözlerinin içinde başlardım

isimsiz bir sevdaya koştum hiç durmaksızın

kayıp bir sandalda umarsızca çocukluğumu aradım

bazen pusulasını bile bilmeyen bir gemi oldum

bazense küreklerini çektim hayat denilen bu oyunun

kuytu bir köşesinde topladım yitirilmemiş ne varsa kalbimin

sessizliğe inat bir kurşun da ben sıktım

kirli bir çocuk yüzüydüm kapıda

ama dünyanın en güzel gözleriyle bakıyordum

hayatımın yemyeşil tahtasına çizdim hayallerimi

güneşin en yakıcı saatinde düşlerime yürüdüm

ömrümün ara sokaklarda geçtiği bilmem kaç saatlerde bile

en son çıkmaz yolum bir sen oluyordun

nehirler gibi sürüklendim sevdaların ortasında

takvimler sonbaharı yaşadı,ben üşüdüm

oysa gençliğimi giymiştim iki kat üzerimden

mevsimleri kapıma getiren rüzgarları bile sevmiştim

hiç bu denli acımasız yakalanmadım yalancı bahara

hiç bu kadar vurgun yemedim sevdalardan

ne güneşsizlik,ne ateşsizlik

benim üşümem taa çocukluktan,yani yalnızlıktan

şimdi en temiz anılarını yaşıyorum hislerimin

saklambaç oynadığım arkadaşlarım bana küsüyor

beraber çekildiğimiz fotoğrafın içine saklanıyorum

işte o zaman beni kimse bulamıyor

bu yüzdendir hayatı bir başka seviyorum

bu yüzdendir hiç tükenmiyor hevesim

arasıra yağmur yağıyor atıyorum kendimi sokağa

tenime değen her bir damlada hasretine ağlıyorum

yürekten sevmek öyle böyle bir duygu değil

be,yağmur,gözyaşlarım,bunu çok iyi yaşıyorum