His/s/etme Zamanı

sevda cana sıvandı can kana tutsak,

ruhundaki fırtına :ne kar nede pusak (ü.a)

I

köhnedir aydınlığa çıkmamış köstebeğin gözü

yoktur dili toprağın, damlasa da buzullarda ki kayalar.

kültür batsa öze, kâr etmez fermuar çekilmiş göze

döl atmış ardıç dikeni içinde,

düşer mi gökten elma,

medeniyetin

II

medeniyetsiz medeniyet salıncak kurmuş zamana

bir ileri bir geri sürükler çukur ayna yansıması gölgesinde.

saltanat kurmuş örümcek beyinler gök bulutların gizeminde

yağar ilmik ilmik kırmızıdır karın rengi

elma şekeri kıvamında.

III

içi ne ise yansıtır dışına canavarın salyasında asaleti,

topal bit dolaşır gecede kırk bedeni,

kırk ikindi yağmurları yağdı

naftalin kokulu sevişlerin ötesine.

şimdi hüzün vakti!

siyahi inciler dizilir boyunda günahın izleri

sinmiş vampirin silueti

kaç zaman geçer üstünden

kaç pınarın suyu kirlenir

içindeki nefretin.

IV

kırklandı gözün ruhu aksinde ki aynadan

çözülse de aysberg, şiirin kuramında sevgi nameleri

yoktur içinde sevgi adına realite

kandırmaca ya sobe oynayan çocuk büyüdü

pamuk yarınlarına

V

şimdi rütbelerini söktü sevginin

yurtsuz bir bedevi gönlün seher yelinde

savrulur saçların perçeminde mis gibi bahar kokuları

öpmek istediği asaletin alın yazısı

hissetmek zamanı

damarlarında