ışık

ağladım gecelerce kapkaranlık odamda

şiirlerimin mısralarından aktı göz yaşlarım

gülmedim uzun zamandır aynalara

belliki küsmüşler bana; kaçtım ve saklandım

uyudum bazen de fakat çığlıklarla uyandım

ruhum sessiz ve düşman; işkence ve bunalım

gecelerce sıkıldım, titredim ve yandım

yandıkça soğudu tenim ağladıkça ağladım

bir gece güneş doğdu perdemi araladım

kurudu göz yaşlarımın ıslattığı mısralarım

bir gece güneş doğdu ve anladım

bir ışık ; başlangıcı olurmuş hayatın...