İsme İhtiyacı Olmayan Hisler

Odaları bomboş bir ev gibiyim şimdi

Tüm eşyalar toplanmış

resimler sökülmüş duvarlarımdan

Ve paylaşılan yıllarıma sorulmadan

çekip gidilmiş

Anıların boşluğunda unutulmuş

solmuş yarım bir fotoğraf parçasında

kurumuş gözyaşları

İstemeden kapatılan bir kapının

yankılanan soğuk sesi

Ve sabahı görmeden gece

kayan son bir yıldızla

çekip gidilmiş

Sabah terk edilmek zordur

Güneşi göre göre gitti mi birisi

hep o günde kalacaksın demektir

Gece gidilmeli

Yastığında kururken gözyaşların

sen boşluğuna sarılıp

karanlıklara daldığında

O'nsuz

yeni bir güne başlamaya

alışacaksın demektir

Kurutulmuş gözyaşlarıyım şimdi

hiç dokunulmamış

Tüm pınarları kurumuş

Ve damla damla düştüğüm

yanaklara sorulmadan

çekip g i d i l m i ş