İstanbuluma

'Bir Fatiha'ya muhtaçsın İstanbul'

Tüm hengâmeye aldırmadan yaşar

Sessiz, vakur ve tutkundur şehir

Milyonlara bölünmüş bir ciğer

Çöl tanesi kadar hücre, nefesini çeker

Adımlar, bedenler ve eller

Sürtünerek, koklayarak alnından öper

Binbir geceye mahsus hikâye ve rivayet

Her birini bağrının mavisinde besler

Güneş doğar, söner cadde ve sokak

Faltaşı fırlar güne, zamana ve şehre

Tabanlarını yalatarak yürür

Çiğnemedik kalmaz yüzünde bir kul

Hazarfen misali, uçur beni İstanbul...

Cami, çeşme, medrese, türbe

Takıları serpilmiş, incileri gökte

Sarsıyor gören gönülleri ince bir minare

Susmaz vakit secde eder şehir, alınlar yerde

'Bir Fatiha'ya muhtaçsın İstanbul'

Güfte, melodi, ikram ve safa

Uzanıyor ve doğruluyor Galata

Sultanların kalbi atıyor, gönlüme hulul

Bir sen gir içeri payitahtım İstanbul

Mevsim atar, kalp durmaz, işler zaman

Yeni nesillere süslenir, tazedir mekân

Lisan, renk, inanç ve 'vicdan'

Gir sınırıma nas, kör olana her yanım zindan

Vakit ikindi, yemin ediyor yaratan

Taşın çemberinde 'huzurda' Hamid Han

Son sefere ilerlerken vapur ve insan

Gökyüzünden şehre, başlıyor çökmeye katran

Sırtımda Süleyman, giriyorum Ağa kapısından

Önümde 'öküz geçidi', solumda Eyüp Sultan

Parmak ve aya yürekte, gözler ayaklara düşmekte

İstanbul başını karanlığın yüreğine gömmekte

'Bir Fatiha'ya muhtaçsın İstanbul'

Rüzgâr melodramsı bir ahenge dalmış

Okşuyor İstanbul'u akşam edasıyla

Yine bir aşk yitmiş, sır olmuş çıkmazlarında

Savurmuş tüm duygularını şehre, insafı yıldızlara

İşte ikinci yüzü, ağlamaklı İstanbul

Vakit fi tarihi, insanlar koleksiyonluk pul

Aksın Beyoğlu'ndan bir fıçı cehennem

Şehir midir acaba, İnsana değen kem

Önce kandil yanmalı sonra cadde

Sessiz ol şair kedileri ürkütme

Aksiyonu tükenmeyen bir mısrasın

'İstanbul, Fatih'e yar, Fatih'e diyar olansın'

Fecir vakti göz kırpıyor yelkovana

Su şırıltısı aksediyor meydanlara

Bir bir yanıyor ışık, selamın sonunda güneş

Var mıdır İstanbul'a denk gelecek bir eş

'Bir Fatiha'ya muhtaçsın İstanbul'

Tek sınıra denk gelse âlem

Baş şehir olmaya mahkûmsun İstanbul

Düşmüşsün Peygamberin diline bir kez

Beş vakit değil, her vakit

'Bir Fatiha'ya muhtaçsın İstanbul'