İsyana

Hayata kafa tutanlar toprak altında

Çeneleri düşmüş derileri kurumuş

Kalmamış isyan eden gözlerinden eser

Yalnız günahlarına boğulmuş çürümüş bedenler

Dilleri yok ama çığlıkları var duyulmayan

Hançerleri zehirli yaşadıkları onca zaman

Toprağın üstünde ama toprağa kalleşlerdi

Ne toprak bedenlerine acıdı, nede kalanlar ruhlarına