Karanfil Sokak
karanfil sokak
ben koydum adını
kokmasa da
karanfil koşmalı çocuk iskarpinleri
kapüşonları
toplara karanfil vurmalı
sokağın fırlaması
anası karanfilli terlik fırlatmalı peşi sıra
karanfil yazmalı bıyığı yeni terli şairler
çingeneler güftelemeli
abe karanfil sokağı burası
eteği ateşten fırfırlı
yakamozlarını sildi şehir
imbatı karanfil koktu
yıldızı karanfil battı
ayı karanfil doğurdu
karanfilli semalarda sevişti martılar
karanfilli semalarda sevişmek ne hoş diye başladı tüm şarkılar...
çelikleşti kem yürekler
karanfil karanfil baktı mitralyöz
kokusu yağdı tüm renklerin üzerlerine
kaçışmadı bu defa kozası yanık kelebekler
sloganlar toplandı şehir meydanlarına
silindi kara curcunalar nefesi kirlendi zulmün
karanfil sokak
ben koydum adını
kokmasa da feri alnının
süsledim bebek patiklerini
gıyabında karanfil kokusuyla
süt kadar pak koktu loğusa yatakları
karanfil kadar ak
sarhoşlar kirletemedi bir daha gurbetini
gurbetini yakın eyledik kırıp kırıp sehpalarını
karanfil sokak
ben koydum adını
kokmasa da
düşler ve renkler
siyah ve mor düetler
silindi gökten
karanfilin mahzun işgali ile
yeniden yandı sokak lambası sokağın başından şehrin enkazına
kaçıştı mavzerler ardında renkler ve karanfiller
gök deniz
kadar
bizim sokakta
sokağın başı da
sonu da
o çocuk yeniden büyüdü
küçüldü kapüşonlar
yeniden vurdu o topa
kuş kadar hafif büyüdü yeni yetme bıyıklarıyla
o şiir yazdı kırk yıllık şair gibi
çingene kadın güfte
karanfilli semalarda sevişti martılar
karanfilli semalarda sevişmek ne hoş diye başladı tüm şarkılar
karanfil sokak
ben koydum adını
kokmasa da...